Yargıtay, 33 yıl boyunca aynı şirkette çalışan işçinin ailesinin açtığı davada işçi ve işverenleri ilgilendirecek emsal nitelikte bir karara imza attı.
Bursa'da özel bir şirkette 33 yıl muhasebe ve mali işler müdürü olarak çalışan N.U.'nun ölümünün ardından ailesi, işverene karşı alacak davası açtı.
N.U.'nun ailesi, işçinin maaşının bir bölümünün elden ödenmesi nedeniyle Sosyal Güvenlik Kurumu'na (SGK) gerçek ücretinden daha düşük bildirim yapıldığını ve yıllık izinlerinin büyük bölümünün kullanılmadığını ileri sürdü.
ALACAKLARININ ÖDENMESİNİ TALEP ETTİLER
Davacı aile; kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve diğer alacakların ödenmesini talep etti.
İşveren tarafı ise N.U.'nun emekli olduktan sonra da danışmanlık yaptığını, rahatsızlığı nedeniyle izin kullandığını ve kullanılmayan izinlere ilişkin ödeme gerçekleştirildiğini savundu.
İŞ MAHKEMESİ AİLEYİ HAKLI BULDU
Kararını açıklayan İş Mahkemesi, işverenin yıllık izinlerin kullanıldığını ya da ücretlerinin ödendiğini belgeleyememesi üzerine N.U.'nun ailesini haklı buldu.
Mahkeme, 33 yıllık çalışma süresinde kullanılmayan izinlerin ücretinin ödenmesine hükmetti.
İşveren tarafı, dosyayı Bölge Adliye Mahkemesi'ne taşıdı ancak itirazı reddedildi.
YARGITAY KARARI HATALI BULDU
Dosya ilerleyen süreçte Yargıtay'a taşındı.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, yıllık izinlerin tamamının kullanılmadığı yönündeki kararı hatalı buldu.
Kararda dava dilekçesinde izinlerin tamamının değil, büyük bir bölümünün kullanılmadığının belirtildiğine dikkat çekildi.
Yüksek Mahkeme ayrıca muhasebe ve mali işler müdürü olarak çalışan işçinin, yıllık izin kayıtlarını düzenleme yetkisi bulunabileceğine işaret etti.
YILLIK İZİNLERİN ÜÇTE BİRİ KULLANILMIŞ SAYILACAK
Yargıtay; işçinin görevi, konumu ve dava dilekçesindeki ifadelerle birlikte değerlendirildiğinde, 33 yıllık çalışma süresinde yıllık izinlerin üçte birinin kullanıldığının kabul edilmesi gerektiğine hükmetti.
Karara göre, kullanılmayan izinlere ilişkin ücret hesabının bu kabul üzerinden yeniden yapılması istendi.
Söz konusu karar, eksik inceleme ve yanlış hesaplama nedeniyle bozuldu.
Kararda aynı zamanda işçinin gerçek ücretinin banka kayıtları, bordrolar, tanık beyanları ve ücret araştırma sonuçlarıyla birlikte değerlendirilerek belirlenmesi gerektiği belirtildi.